Dolina Słudwi. O jej istnieniu dowiedziałem się rok temu, gdy po raz pierwszy pojechałem tam z wycieczką organizowaną “Dzikie Mazowsze”. Dziś to dla mnie kwintesencja Mazowsza. Pola we mgle. Wierzby. Stada gęsi.

Przechodzę przez most nad Czarną Strugą. Idę wzdłuż rezerwatów Puszcza Słupecka i Łęgi Czarnej Strugi. To jest najbardziej podmokły odcinek, ale nie mam problemów z przejściem. Wokół sporo dzięciołów, bogatki, modraszki i kowaliki. Dochodzę do Marek. Idę wzdłuż lasu. Na krzewach świergoczą wróble. Ponownie przechodzę nad rzeką i łukiem przez las docieram do autobusu. Wędrując szlakiem poczułem się jak za dawnych PTTK'owskich czasów.

Za cel postawiłem sobie wypatrzenie puszczyka. Tym razem miałem bardzo dokładne namiary od Michała i udało się wreszcie go dostrzec. Miałem sporo szczęścia, bo akurat drzemał sobie na dość eksponowanej gałęzi.

Po przeciwnej stronie drogi zobaczyliśmy sporą grupę obserwatorów. W tym miejscu znajdowało się oparzelisko, gdzie zwykle kręcił się wodnik. Tym razem naszą uwagę przykuł bąk. Gdyby nie wskazówka bardziej doświadczonych pewnie bym go nie wypatrzył. Doskonale maskuje się w trzcinowisku. Obserwowaliśmy go dość długo, w międzyczasie przyglądając się patrolującemu okolicę wodnikowi.

Gdy wyszliśmy w niedzielę na pola hulał wiatr. Skutecznie obniżał temperaturę, która i bez tego wynosiła ok -10. W oddali unosiła się pustułka, a na jednym z drzew przysiadał srokosz. Przeszliśmy kilka km, ale było pusto, nie licząc stada dzwońców i odzywającego się w oddali kruka. Wśród zabudowań uwijały się bogatki i modraszki oraz dzwońce i kos.

Łosie zdecydowanie dopisały. Widzieliśmy je wielokrotnie. Niektóre pozowały ze stoickim spokojem. Widzieliśmy też przemykające stado saren, którego niestety nie udało mi się uchwycić ich w kadrze. W koronach drzew uwijały się dzięcioły duże i sporo sikorek, bogatek i modraszek oraz kowaliki. Jednak tym razem nie skupiałem się na ptakach.

Początek roku bardziej przypominał przedwiośnie. Na stawach były wprawdzie resztki lodu, ale poza tym - wiosna. Na stawach ciekawie. Standardowo sporo krzyżówek, śmieszek i kokoszek oraz czapla siwa, która już chyba na stałe związała się z tym rejonem. Nie zabrakło też zadomowionych już na dobre mandarynek. Gościnnie stadko nurogęsi, mewy siwa i białogłowa oraz samica płaskonosa.

Gdy się zbliżyliśmy poderwało się spłoszone stado mew. Jednak to nie nasza obecność je do tego skłoniła, ale nadlatujący od strony Żerania sokół wędrowny. Zatoczyły kilka kręgów i wróciły, by znów się wygrzewać wraz z kaczkami i łabędziami w nieco cieplejszej przy ujściu kanału wodzie. Dalej pływało spore stado gągołów, a w zatoczce opodal kilka cyraneczek.

Pierwsze spojrzenie na zamarznięty Zalew Zegrzyński i dostrzegamy w oddali łabędzie nieme. Poza nimi ogromna biała pustka. Tego się spodziewaliśmy. Kierujemy wzrok w przeciwną stronę, gdzie wartki nurt Narwi skutecznie opiera się zlodowaceniu. Widać duże koncentracje ptaków.

23 grudnia korzystając z pięknej słonecznej pogody wybrałem się do Parku Skaryszewskiego popatrzeć co w trawie (i na drzewach) piszczy. Wypad okazał się bardzo owocny. Już przy wejściu przywitał mnie kowalik. Później spotkałem kosa i stadko dzwońców. Przy brzegu morsowały (było 2°C) gile, zięba i grubodzioby.